Hikayeyi bu melodiyle dinleyebilirsiniz;
---
Göz kapakları korur göz bebeklerini
hayat işte bu kadardır. belki bir ciğer dolumu. işte sadece bu kadar. o kısımda öyle inkılaplar oluyor öyle çalkantılar. Ne garip. Ne garip hayat ve göz bebekleri.bir Mihri hanım var bir de Mehmed bey. biri göz kapağı, diğeri göz bebeği. İşte hayat. sadece bu ikisi. İki kişi. Gerisi görü, gerisi hazırlanış. İşte bu kadar bu hikaye.
Mehmed bey insan sarrafı olmuş biri, işi saolsun. çok da yoğun hayat meşgalesi. Ama bir düzeni var günlük yaşantısı rütin haline getirtebilmiş. Bilmiş ama hemen olmamış tabii bu. Hayat dışarıdan izlenilen gibi olur mu? Olmaz tabi. Eee, olmamışta Mehmet bey için kolay. Ama kendi istikrarlı ve sabırlı. İşinde gücünde. Zor günlerinde tesbihi 'Ya Allah'' bir de bir yüzüğü baba yadigarı mı? orası mühim mi? Değil elbet. Velakin yüzük parmağında yüzük hemde bekar bir beyin. ''Ben Allah'a hizmete söz vermişim. Bu söz nişanemdir.'' der. derdi...
Mehmed Bey'in elinden çok genç geçti. Dedik ya insan sarrafı. Fikirleri ışık oldu bazılarına bazılarına abi omuzu. Hep yeterdi, yetinirdi. Kanaatteydi her daim.
Kendi gibi mücerret olmasın kimse ama kendi münezzeh. Çok sevdiği hısmı dünya saadeti kuracaktı. Mehmed Bey cömert adamdı elinde varı yoğunda hepsi fedaydı. Allah bilir de bu gönlünü, dara sokmasındı onu.
Mehmed bey çok kalabalık bir aileye mensüp,ailenin de en küçüğüydü. Yeğenler, torunlar, ablalar, abiler.. Etrafı da kalabalıktı. Mehmed bey kendi düzeni içinde ailesi her zaman önce gelendi. Sevilen ve seven biriydi.
1.Gün
Tüm aile toplaştı hayırlı bir iş vardı. Ailenin yeğenlerinden biri evleniyordu. Ne güzel toplaşma anlarıydı düğün dernekler, ne hayırlı işlerdi. Çok da koşuşturmacalı. Mehmed bey hiç geri kalmaz daha ona teklif gitmeden atılır yardım etmesini seven biriydi. Evler açıldı, temiz çarşaflar serildi; misafirler ağırlandı.
2.Gün
Sohbetleri doyum bilmez kalpleri özlemini hiç yitirmez bir aileydi Mehmed Beyin ailesi. Zaman geçtikçe büyüyordu ne güzeldi ne şenlikti. Eski günler yad edildi, çocukken diye başlayan cümleler hep anneyle bitti. Anne her yolun bitişi her kapının ardıydı. Zamanın alamadığı tek şeydi anne özlemi. Kalabalık ailede eksiği giderilemeyen tek küçük nokta öyle bir yer kaplıyordu ki yüreklerde.
3.Gün
Ev düzene yardım edilirdi. Ailesi de kalabalık olanın ne huzurlu ne sukünlu geçerdi. Dolaplar ütü kokar tezgahlar parlardı. Ama bir fısıltılar vardı ki ne olduğunu henüz çözemedi.
4.Gün
Artık bakışlar da vardı fısır fısır. 'İnşallah' diyordu ağızlar birliği. Başlarını hafif hafif oynatarak.
Kalpten dualar hayırlısı diye yüze sürülüyordu. Daha tam açığa çıkmamıştı ama işte yolun başı buydu.
5.gün
Düğün günü tüm aile tüm sevgisini sevgilerini birleştirenlere gösteriyor mutluluklar diliyordu. Mehmed bey ailenin değil uzaktan akrabaların da değer verdiği bir adamdı. Herkesle görüşmesi hal hatır sorması hürmet etmesi lazım geldi yine de her yerde olup her gönlü hoşnut etti. Mehmet bey böyle biriydi. Bir de ailesi onun gönlünü hoş etme derdine düşmüştü.
6.Gün
Ertesi gün ne mümkün yorgunluklar atılsın. Yine beraberlik sürsün de sohbetimiz devam etsin niyetleri hasıl oluyor hiç ayrılmak istemiyorlardı. Ailenin şehir dışından geleni gitmeden, gitmeler olmadan az daha doyulsaydı birbirine... Mümkün mü öyle şey? az da olsa....
7.Gün
Her şeyin açığa çıktığı ve red aldığı gün. ''Mehmed'' dediler. Fısıltıyı aşikar ettiler. ''Mehmed bir nasip var dediler.'' anlaşıldı, anlaşıldı da Mehmed bey her bu konu açıldı cevabı netti. Ne etseler bu sefer fısıltılar 'Nasip, nasip'' tekrarlıyordu.
8.Gün
Öyle kolay kapanmadı kapı, açılmıştı bi kere Allah katında. Uysal gittiler ''Yok'' dedi Ciddiyetle sordular ''Olmaz'' dedi. Mehmed bey ne düşündü ne etti bilinmez ama düşünme fazlı işte o gün başlamıştı.
9.Gün
Bir hayırlı işten öbür hayırlı işe, ardı ardına ihsandı bu Allah tarafından. Mehmed Bey düşüncelere dalmış, uykuları kaçmıştı. Nasıl kaçmasındı ki, hayatını Allah yoluna vakfetmişti. Böyle bir değişiklik için doğru bir zaman mıydı? Bu zamanda dünyaya bağlanılır mıydı? Dünyaya kök salınır mıydı? Hayırlısı olur muydu?
10.Gün
Mehmed beyin ailesi sohbeti hep yumuşak bir dilde endişeleri gideren bir şefkatle sürdürüyordu. "Endişelerini anlıyoruz, bu saadet ahiretlik, aile hayatı dünya cennetidir." dediler. Öyleydi elbet. İmanı tamamlayandı evlilik. Düşündükçe ve zamanla mutmain oldu. Hayırlısıydı ya 'hayır' diyemedi.
11.Gün
Uykusuzluğa, iştahsızlık da katıldı. Ne zordu küçücük bir irade kullanımı. Ne zordu emanet-i Kübra'yı taşımak. Ne zordu. Bir hendek gibi atlatana kadar büyük bir imtihan. Dua. Dua. Dua.
"O aileyi severim, madem nasip, hayırlısı.. Bakalım kaderimizde var mı? Gidelim bakalım bu yola Ya Bismillah. "
12.Gün
İki kalbin birbirine mukabil atması kader bağıyla bağlanması. Diller tutuluyor. Gözler çekinerek buluşuyor. Ayrılmak aynı ortamda göz kapakları saolsun. Ne büyük vakit kaybı. Ne değerli anlar. Olacak ya, Rabbim yazmış ya oluyordu işte. Hemde hızlıca. Alel değil ama acele.
Mehmet beyin çok büyük bir yüreği vardı. Şefkatli,Sevgi dolu, düşünceli,iyilik dolu, Merhametli..
Güzel yürekli Mehmet bey..
Gözlerinde sıcak bakış, dilinde şirinzebanlık
Kalbinde sıcak bir esinti, alırdı götürüdü insanı..
Arkanda olduğunu bilirsin Mehmet beyin. güvenilirliğini hissettiren yeri geldiğinde yanında olan, destekleyen. Güzel yürekli Mehmet bey..
Soğuk bir gecede seni sarabilecek kocaman kolları,
Başı ilerde, Allah yolunda.
Omzu dik..
Mehmet bir tarlada şimdi ekti biçti kocâ bir bahçesi oldu. Şimdi de bir yolculuğa çıkıyordu;
Bir nefes, bir dua hayırlısı derdi hayırlısı dediler bir okudu, bir yürüdü, bir yolculuğa başladı şimdi, Mehmet bey. Hayırlı bir yolculuğa..
İki noktanın bir ufukta birleştiği bir yolculuk..
Kalbi kocaman Mehmet bey şimdi beyaz gemiye gidiyordu. Herkeslerde bir neşe bir mutluluk hayırlısı diyorlardı çok mutlu olsun, çok mutlu olsunlar..
Mehmet bey çook mutlu olsun
13.Gün
"Hayırlı işlerde acele ediniz." sünnet üzere başlayıp, sünnet üzere devam eden, Mehmed beyin niyeti ve duasının kabulüydü.
Bunca yıldır Mihri'nin duasıydı. İki dua birleşti. Tek bir dua oldu semaya çıktı.
14.Gün
Söz verildi ve ahiretlik, refiklik macerası sonsuza devam edecek, başladı. Bir yolculuk, yolları birleşti. Hizmetse böyle de edeceklerdi. İki ruh Allah'a vakfedilmişti zaten.
15.Gün
Göz kapakları korur göz bebeklerini
hayat işte bu kadardır. belki bir ciğer dolumu. işte sadece bu kadar. o kısımda öyle inkılaplar oluyor öyle çalkantılar. Ne garip. Ne garip hayat ve göz bebekleri.
bir mihri hanım var bir de Mehmed bey. biri göz kapağı, diğeri göz bebeği. İşte hayat. sadece bu ikisi. İki kişi.
Gerisi görü, gerisi hazırlanış. İşte bu kadar bu hikaye.
-------
