Merhaba Dünyalı Ben Koronalı

Herkese iyi günler, sabahlar ve akşamlar... Zira bunların bir önemi yok... Çünkü.. Çünküsü de yok. 

Biri bir yarasa yedi diye ben korona oldum arkadaşlar. Kelebek etkisi. Murphy kanunları -o öyle bir şey değil ama nys- ! 

Hani garip tüm dünya bu yüzden alarmda herkesi kendine göre şekillendiren, piyasaları alt üst eden, ülke batıran, Amazon’u kalkındıran, her şeyi sanal aleme mecburen taşıttıran kötü şeyler yapan bu virüs  içimde bir yerlerde tutunmaya çalışıyor... 

Böyle değişik kafalarda yazıyorum zira (zira sayacı başlatın) konu sıkıcı ve ciddileşirsek çıkamayız işten içinden. Çıkamadığımız işlerin içinden, heeh?  

Aslında ciddi bir konu. Aşırı farkındayım, koronayım daha üstü yok. :) Tek duam tüüüm hastalara acil şifalar. Sağlık en önemlisi. Allahım muhafaza etsin herkesi, ben oldum siz olmayın. :) 

Neyse ben bana geliyim. 

Korona pozitifim zaten hayata karşı hep pozitifim aksi düşünülmesindi. Bunu böyle rahat anlatıyorum çünkü karantina sürecim bitti ve çok iyiyim. Yaşarken de çok ciddiye almamaya çalıştım her türlü espirisi yapıldı her versiyon denendi. Halsiz zamanlarımda bile saçlarımı ördüm, hopladım, zıpladım... diğer türlüsü geçmezdi yani günler ve hastalık...  

Tek bir odada hiç dışarı çıkmadan 15gün boyunca koronayla mücadelemi böyle verdim; hayatımdaki tembellik zirve noktasına ulaştı. Yemek kapıma bırakılıyor, her istediğim getiriliyor... Hastalığın nimetlerinden faydalandım mı? Kesinlikle.  Bi öyle yattım bi böyle yattım. Baya bi yattım. Sıkıldım mı? Bir ara birazcık. İzin vermedim aslında o duygulara kendimi kaptırmaya dedim ya hep espirisinde kalmaya çalıştım. Bi arkadaşım şöyle dedi bana “zaten yüzlerce hobin var sana 15gün yetmez bile.”  Haklı..

 Düşünüyorum şimdi o zamanlarımı tabi ki korktum. Ama neyden? Yalnız olmaktan. Yalnız başıma hastalanmaktan ve bunu yalnız başıma atlatmaya çalışmaktan... Çünkü evde sadece ben koronayım ve birine bulaştırma ihtimaline asla girmezdim. Nitekim gece karın ağrısından dolayı zorlandım,  içeriden ses duyunca babam olduğunu anladım birilerini uyandırmak zorumda kalmadığım için sevinmiştim; karnımın ağrıdığını söyledim, bana bir şeyler yapabilir mi diye sordum, Allah bin kere razı olsun bitkisel bir karışım hazırladı gecenin o saatinde Allah’ın izniyle öyle rahatlamıştım ki birazcık uyku uyumak büyük nimetti hissettiğim şükür duygusunu unutamıyorum... Derdi yaratan dermanı da veriyor. Aileme belli etmek istemedim ben rahatsızlıklarımı yine dediğim gibi hep o umursamazlık çizgisindeydim “tamam oldum geçicek gidicek işte”  gerçi her an görüntülü konuştuk gizlediğim bir şey olmadı ama büyütmemeye ve iyiyim ben demeye hep devam ettim.  Ve iyiydim hakikaten. Küçük rahatsızlıklarımı hiç büyütmemeye çalıştım, evhamlandırmadım kendimi. 

Çok şükür binlerce kez şükür ki ben hafif grip gibi geçirdim bu süreci. Ağrılarım dayanılmaz değildi ve uzun sürmeden geçip gittiler. Elhamdulillah her derdimin dermanını verdi Rabbim. Koronayı ciddiye almadım ama bu inziva benim için çok değerliydi aslında.. Tembellik dediğim bir odada ne kadar hareket edebilirim? Günde 200adım attığım oldu :)) Onun dışında okumalarıma ağırlık verdim. Risale - Cevşen - Kuran her gün okumaya çalıştım. Arkadaşlarımla hergün ders yaptık Hastalar Risalesini bitirdik Hanımlar rehberini yarıladık.. Vird kurduk hergün okuduk -okuyoruz hala-  Böyle kazançlara sebebiyet verdiği için çok mutluyum aslında. Elhamdulillah...   Çok tefekkür ettim; acizliğimizi, telaşemizin boş ve önemsiz olmasını, Rabbimin muradı neydi acaba bu olayda? Benden hangi Esma’sını yansıtmamı istiyor? Hakkıyla ağırlayıp kazananlardan olabilecek miyim? Gibi gibi gibi... Derin mevzular tabi hala düşünüyorum hala tam bir cevabı yok ama inşallah.....

Ee tabi Netflix’e de düşüldü Brooklyn99 ilaç gibi geldi. Çok komik dizi tavsiyemdir. Araya dizi önerisi de sıkıştırdım. Müko bir bloggerım.. 

Unutmak istemiyorum bu günlerimi gerçekten. Her gün küçük küçük günlük tuttum ama sadece rahatsızlıklarımı yazmışım onlar da çok yoktu işte (çok şükür) kısa oldu o yüzden.. o günlüğü aşağıya kopyalayıp yapıştırıcam hiç değiştirmeden. Hatırası kalsın istiyorum. 

Ben pozitif çıkan biriyle temasım olduğundan dolayı kendimi izole ettim test sonucumu beklemeden. Herkes negatif bekliyordu. İnsanları şaşırtmayı severim. :D o yüzden aslında 17gün karantinada kaldım odada.. Koronayı bana bulaştıran arkadaşa burdan buketler :)) demetler :)))

Tam test sonucumun çıktığı günü hatırladım, dayanamayıp ağlamıştım, neden ben diye soruyor bi insan hem korku hem kaygı hissetmiştim ve ailem için endişelenmiştim, ya onlara bulaştırırsam diye... Aslında yine ağlamazdım ama annemi görünce damarım yumuşadı, hassaslaştım, kamera karşısında ben ağlıyorum annem teselli veriyor :’)))  çok destek oldu, rahatlattı... madalyonun iki yüzü var...  İşte bunlar da yaşandı, şimdi hepsi çok değerli bir anı. Hiçbir zaman karamsar düşüncelere teslim etmemeye çalışırım kendimi.  İhtimal dairesinde konuşuyorsak her zaman pozitif -:)- olanı tutarım, ona inanırım.  Öylesi daha mutlu bir zihin bırakıyor bana. 

Herkesin koronOsu kendine. Ben böyle atlattım başkası başka.. bu benim hikayem, en iyisi değil en doğrusu değil, bilir kişi hiç değil sadece anı olsun diye yazdım ilgilenip buralara kadar okuyanlar canımsızın ciğerimsiniz varolun. 

“Anneanne korona diye bişey varmış sizin zamanınızda “ 

Bne;

“Otur da anlatıverem yavrum” 

Hemen de yaşlanınca şive kapmışım görüyorsunuz.. bu da yaşlı ırkçılığı mı Kübracım? Wow linçledim şuan kendimi. 

Neysee daha uzun neyden bahsetsem bilemedim. Merak ettiklerinizi sorabilirsiniz!!!!!!! Korona olmak nasıl bir duygu? Falan diye :)) 

Bunu da belirtmeden geçemeyeceğim;

Birilerine sarılamamak, temas edememek çok kötü. En EN KÖTÜSÜ...  Tüm bu olaylardan sonra teyzem sarıldı bana o kadar garip hissettim ve bu olayı garipsememe çok duygulandım.. Çünkü normal bir eylem.. Ama artık değil sanırım..  

Çoooooook şükür geçti gitti. Anıları kaldı. Rabbim tüm hastalara Şafi ismiyle şifalar versin...  

Bu da o dediğim günlük;;;;;;

Korona karantina günleri

1. Gün; başım çok ağırdı parol aldım onun dışında iyiydim
2. Gün; başım yine ağırdı ilaç aldım ama geçmedi bu sefer
3. Gün; tüm kemiklerim ağırdı belim çok ağırdı soğuk algınlığı gibi hissediyorum yine de iyiyim çok şükür. Otel transilvanya izledim eğlenceliydi belim için ilaç aldım. 
4. Gün; çok iyi hissederek kalktım. Belim iyiydi başım ağırmıyordu hafif halsizlik dışında iyiydim baya. göz bebeklerim ağrımaya başladı sanki soğuk almışım gibi hissediyorum
5. Gün;  genel olarak iyiydim belim ağırmadı çok şükür göz bebeklerim ağrıyor...Ve gece  midem beni rahatsız etti
6. Gün;korona olduğum kesin olarak belli oldu. Duygusal karmaşa ve korku hissettim hem ailem için hem yalnız başıma 10gün geçireceğim için. Sabrımı dağıtmamalıyım. Böyle böyle geçiyor işte. Bugün çok iyiydim çok şükür. Biraz halsizlik dışında. Gözlerim sabah ağrıyodu şimdi o da iyi. 
7. Gün; rahatsız hissettiğim için gece uyuyamadım... Babamın hazırladığı şey iyi geldi Allah’ın izniyle.... allahım beni bu imtihanı geçenlerden eylesin. Halsizim ama ağrım yok biraz midem bozuk çok şükür iyiyim 
8. Gün  çok iyi hissederek kalktım  elhamdulillah ağrım yok biraz üşüdüm ve terledim genel olarak böyle geçti.. 
9. Gün; Burnum tıkandı akıyor tam grip gibiyim 70% koku ve tat alamıyorum ağrım yok çoook şükür 
10. Gün; bugün benim doğum günüüüüm;  tat alamıyorum koku da yani biraz biraz annem perde pilavı yaptı pastamın tadını falan az aldım:) neyseki ağrım yok gece biraz halsizleştim ama uyudum sonra hemen
    
    
11. Gün; iyiyim çok şükür. Tat alamıyorum koku da onun dışında iyiyim.. 
12. Gün, Bugün çok daha iyiyim nefes nefese kalmalarım azaldı tat ve koku biraz gelmeye başladı fotoğraf çektim çiçeklerimle  esmoşla animasyon izledik çok şükür güzel bir gündü 
13. Gün;  bugün çok iyiydim normaldim yani tat biraz hala yok koku da yok ama geliyo gibi hissediyorum... çok şükür 
14. Gün; çooook çok iyiyim çok şükür bir şeyim yok sadece tat ve koku kaldı ama karantinam bitti bunun şerefine hamburger söyledik 😍 tam tat alamasamda iyiydi 
15. Gün; iyiyim elhamdulillah ağrım sızım yok... iyiyiiiiiiim

———-SON————-

Instagram @elhaasil